SWOT

จุดแข็ง

คน
 1.  ความพร้อมบุคลากร ครอบคลุมพื้นที่ เป็นคนในพื้นที่  (สื่อสาร พัฒนางาน  ประสานงาน)
 2.  คนมีความสามารถหลากหลาย (ทักษะ,ประสบการณ์)
 3.  ความร่วมมือจากองค์กร,ผู้นำดี
 4.   มีพลังมวลชน

งาน
1.  เป็นงานที่ใกล้ชิดประชาชน สามารถเข้าถึงพื้นที่
2.  เป็นงานเน้นการส่งเสริมและพัฒนามีประโยชน์ต่อเกษตรกร
3.  เป็นการทำงานแบบมีส่วนร่วม (บูรณาการ)
4.  มีข้อมูลการเกษตร/องค์กรเกษตรกร/เครือข่ายที่เชื่อถือได้
5.  มีงาน/อาชีพ/รายได้
       
องค์กร

 1.  มีองค์กรและเครือข่ายในพื้นที่  เช่น ศบกต.  ศูนย์เรียนรู้ฯ  ศูนย์ปราชญ์  องค์กรเอกชน
 2.  ระบบ IT  พร้อมสามารถรองรับสนับสนุนงานส่งเสริมได้
 3.  มีระบบส่งเสริมการเกษตรที่ชัดเจน 
 4. ภูมิปัญญาท้องถิ่น

สังคมและอื่น ๆ

1. มีขนบธรรมเนียมประเพณีวัฒนธรรมเฉพาะถิ่นที่มีความหลากหลายทางชนเผ่า เหมาะต่อการส่งเสริมการท่องเที่ยว
2.  มีความหลากหลายทางชีวภาพ แม่น้ำ ภูเขา อากาศ ฯลฯ
3.  มีความโดดเด่นของผลผลิต/ผลิตภัณฑ์
4.  แหล่งท่องเที่ยว/มรดกโลก
5.  มีพรมแดนติดประเทศเพื่อนบ้าน สามารถพัฒนาสู่ระบบการค้า ฯ
6.  ภูมิอากาศบนพื้นที่สูงเหมาะสมต่อการผลิตพืชที่ตลาดต้องการ เช่น ชา กาแฟ มะคาเดเมีย 
    พืชผักและไม้ดอกเมืองหนาว

จุดอ่อน

1.  เจ้าหน้าที่รับงานหลากหลาย
2.  เจ้าหน้าที่ขาดความรู้/ชำนาญเฉพาะด้าน (IT) พืชเศรษฐกิจ (ยาง)
3.  เจ้าหน้าที่ขาดข้อมูล และความรู้เรื่องอาชีพทางเลือกเพื่อเสนอทดแทนพืชเชิงเดี่ยว
4. ขาด ทักษะการเขียน/การบันทึก/ขาดโอกาสในการพัฒนา
5.  เกษตรกรยากจน/มีหนี้สิน/การศึกษา/ภาษา/วัฒนธรรม
6.  เกษตรกรบนพื้นที่สูงเป็นชนเผ่าที่ขาดการกระตือรือร้นในการประกอบอาชีพจากพืชใหม่ที่มีลู่ทางการตลาดดี เช่น ชา กาแฟ มะคาเดเมีย พืชผักและไม้ดอกเมืองหนาว
7. สภาพพื้นที่การเกษตรของเกษตรส่วนใหญ่มีความลาดชันสูงอยู่ในเขตป่ายากต่อการส่งเสริมการเกษตร
8.  เกษตรกรขาดการกระตือรือร้นในการพัฒนาอาชีพ (กลุ่ม/วิสาหกิจ/เจ้าหน้าที่)
9.  เกษตรกรยึดติดการปลูกพืชเชิงเดี่ยว  ขาดวิสัยทัศน์การพัฒนาอาชีพ
10.  เกษตรกรส่วนใหญ่ไม่มีความเข้มแข็ง พึ่งพาตัวเองไม่ได้(ข้อจำกัด)
11.  องค์กรขาดการบูรณาการ/การทำงานเป็นทีม
12.  มีการแยกส่วนในการทำงานระดับจังหวัด/อำเภอ
13. ผู้บริหารระดับสูงให้ความสำคัญในการพัฒนาบุคลากรระดับพื้นที่น้อย

โอกาส

1.  มีแหล่งเงินทุนสนับสนุน
2.  มีการบูรณาการกับองค์กร/หน่วยงานอื่น เช่นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, จังหวัด
3. องค์ความรู้/เทคโนโลยี/ IT
4.  นโยบาย กระทรวง  กรม  จังหวัด ที่เป็นโอกาสให้พัฒนาทางการเกษตร
5.  ค่านิยมของคนในสังคม/
     - ด้านการตลาด (พืชปลอดภัย/วิสาหกิจชุมชน)
     - ด้านการท่องเที่ยว /วัฒนธรรม
     - ด้านบริโภค
6. โอกาส/ความต้องการด้านผลผลิต 
     - ด้านส่งออก (รังไหม /ไม้ไผ่/ชา/กาแฟ/ยางพารา/มะม่วงน้ำดอกไม้/ส้มโอ/มะขามเปรี้ยว/ไผ่อุตสาหกรรม)
     -  ด้านบริโภคภายในจังหวัด (ข้าวปลอดภัย/หมู/ไข่/ปลา/ไก่/พืชผัก/ไม้ดอก
     -  บริษัทผู้ผลิตเมล็ดพันธุ์ผักและพืชผักที่ครบวงจรมีความต้องการเกษตรกรเข้าร่วมโครงการ
     -  บริษัทผู้ผลิตต้องการสินค้าเกษตรอินทรีย์ เพื่อส่งออกไปยังเกาหลี(บ.ไหมไทยน่าน) 
7.  เป็นพื้นที่ทรงงาน  (โครงการสายใยรัก/โครงการพระราชดำริ อาหารกลางวันฯลฯ 
8.  หลักคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
9.  นโยบายจังหวัดน่านผลักดันเรื่องการท่องเที่ยวและการค้าชายแดนเปิดโอกาสให้พัฒนาการท่องเที่ยวเชิงเกษตรและการผลิตอาหารที่ต้องการรองรับการท่องเที่ยวมากขึ้น
10. เทคโนโลยีการผลิตไฟฟ้าพลังงานชีวมวลที่ใช้ไม้โตเร็วเป็นวัตถุดิบ เป็นช่องทางให้เกิดโรงงานขนาดย่อมและส่งเสริมการปลูกป่าเป็นวัตถุดิบส่งโรงงาน
11. เทคโนโลยีการผลิตไม้บอร์ดจากวัสดุเศษพืช เช่น ก๋งไม้ไผ่สับ
12. อุตสาหกรรมจากไม้ไผ่ เช่น ไม้อัด ไม้ปาเก้ เครื่องจักสาน หน่อไม้กระป๋อง ประมงทะเล เฟอร์นิเจอร์ ของที่ระลึก โคมไฟ กระบอกเทียนหอม
13. มีโรงงานแปรรูปอยู่ในจังหวัด 2 โรง ได้แก่โรงงานชาอู่หลง (ภูฟ้า) โรงงานชา ต.เรือง  ยังต้องการวัตถุดิบป้อนโรงงานเพิ่ม

ข้อจำกัด

1.  นโยบายที่มอบให้ดำเนินการไม่เอื้อต่อความเป็นจริงในพื้นที่(ไม่แน่นอน ไม่ชัดเจน เปลี่ยนแปลงบ่อย ไม่ต่อเนื่อง มีข้อจำกัดด้านเวลาและเงื่อนไข)
2.  เกษตรกรมีพื้นฐานความรู้แตกต่างกัน มีผลต่อการยอมรับ
3.  ระบบการตลาดเป็นระบบผูกขาด
4.  การคมนาคมขนส่งสินค้าเกษตรห่างไกล
5.  การบูรณาการของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ยังไม่จริงจัง ทำงานซ้ำซ้อนทำให้เบื่อหน่าย
6.  ความก้าวหน้าในด้านสายงานของผู้ปฏิบัติระดับพื้นที่มีน้อย 
7.  ภูมิอากาศเกิดภัยพิบัติคุกคามและทรัพยากรธรรมชาติเสื่อมโทรม
8.  หน่วยงานภายนอกไม่ยอมรับคุณภาพข้อมูล
9.  มีข้อจำกัดในการรับข่าวสารและกระแสโลกาภิวัตน์ (อ.เฉลิมพระเกียรติ/สองแคว/บ่อเกลือ)
10.  ค่านิยมของผู้บริโภคเปลี่ยนแปลง
11. แรงงานภาคการเกษตรลดลง
12.  เทคโนโลยีมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
13.  นโยบายของรัฐสร้างค่านิยม ทำให้เกษตรกรไม่พึ่งพาตัวเอง
14.  กฏหมายทางด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเป็นข้อจำกัดในการส่งเสริมการปลูกพืชทดแทนในเขตป่าที่ถูกบุกรุกเช่นการส่งเสริมไผ่ ยางพารา  ไม้โตเร็วเพื่อใช้สอยในครัวเรือน

            

(หน้าเว็บไซต์เดิม) / ผู้จัดทำ